اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم
اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم

اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم

درمان اختلال اضطرابی پس از حادثه به فرد کمک می کند که دوباره کنترل زندگی اش را به دست بگیرد. اصلی ترین روش رواندرمانی است که در برخی موارد نیاز به دارو نیز دیده میشود. در درمان PTSD به فرد مهارت هایی آموزش داده می شود تا علایم را برطرف کند، به فرد کمک میکند که که راجع به خود و افراد دیگر و جهان بهتر فکر کند، فرد روش هایی را یاد می گیرد که اگر علایم دوباره برگردند چطور عمل کند، مشکلات دیگر فرد مربوط به تجربه حادثه نظیر افسردگی، اضطراب و یا مصرف بیش از حد مواد مخدر و یا الکل نیز درمان می شود.

لازم نیست بار PTSD را به تنهایی به دوش بکشید!!!!!!!

 

 

درمان اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD)

روان درمانی

انواع متنوع رواندرمانی که صحبت درمانی نیزگفته می شود برای درمان کودکان و بزرگسالانی که به اختلال اضطرابی پس از حادثه دچار شده اند مورد استفاده قرار می گیرد:

شناخت درمانی: این نوع از رواندرمانی به شما کمک می کند که الگوهای شناختی فکر کردن به چیزهایی که اذیت میکند را تشخیص دهید مثلا باورهاب منفی راجع به خودتان و اینکه احتمال دارد که حادثه دوباره برایتان رخ دهد. معمولا برای درمان PTSD شناخت درمانی در کنار مواجهه درمانی به کار گرفته می شود.

مواجهه درمانی: این درمان رفتاری به شما کمک می کند که در شرایط کاملا ایمنی به شرایط و خاطراتی که برای شما هراس آور است مواجه شده و یاد بگیرد که چطور با آن ها به طور موثری کنار بیایید. این نوع درمان بسیار در برگشت خاطرات و کابوس ها موثر است.

تکنیک درمان حساسیت زدایی با حرکات متناوب چشم یا EMDR . EMDR ترکیب درمان رویارویی و یک سری حرکات متناوب چشم هدایت شده است که به شما کمک میکند خاطرات حادثه و تغییرات آن را پردازش کرده و یاد بگیرید چطور به آن واکنش نشان دهید.

 

اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم
اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم

روانشناس شما به شما کمک می کند که توانایی کنترل استرس را در خود افزایش داده و بتوانید شرایط تنش را بهتر اداره کرده و در زندگی تان با استرس خود کنار بیایید.

 

دارو درمانی

انواع داروهایی که کمک به درمان علایم اختلال اضطرابی پس از حادثه میکند:

ضد افسردگی: این داروهادر افسردگی و اضطراب میتوانند کمک کننده باشند. آن ها همچنین مشکلات خواب و تمرکز را بهبود میبخشند.داروهای SSRI سرترالین (Zloft) و پاروکستین (Paxil) برای درمان اختلال اضطرابی پس از حادثه تحت تایید FDA آمریکا هستند.

ضد اضطراب: این داروها مشکلات مربوط به اضطراب را بهبود می بخشند. برخی از داروهای ضد اضطراب پتانسیل وابسته شدن دارند برای همین معمولا برای مدت کوتاهی تجویز می شوند.

پرازوسین: اگر علایم شامل فراموشی و کابوس شبانه باشد دارویی به نام پرازوسین ممکن است کمک کننده باشد. اگرچه FDA آمریکا اثبات نکرده که این دارو برای درمان PTSD موثر است، پرازوسین ممکن است کابوس های افراد دچار اختلال اضطرابی پس از حادثه را کاهش و یا متوقف کند.

برای شرایط منحصر به فرد شما، مناسب ترین روش درمان دارویی با کمترین اثرات جانبی با کمک دکترتان مشخص می شود. شما مطمئنا تغییراتی را در رفتار و کاهش علایم اختلال اضطرابی پس از حادثه را در کمتر از چند هفته مشاهده می کنید. به پزشک تان راجع به تاثیرات جانبی داروها بگویید چرا که ممکن است نیاز به تعویض یک یا چند دارو دیده شود یا ممکن است پزشک تان نیاز ببیند که دوز دارویی شما را تغییر دهد.

 

اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوماختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم
اختلال اضطرابی پس از حادثه (PTSD) – قسمت دوم

حمایت و مراقبت

در کنار درمان PTSD شما می توانید کارهای زیر را انجام دهید:

  1. دنبال کردن طرح درمانی تان بسیار ضروری است چرا که مشاهده بهبود ممکن است زمان بر باشد. به خودتان یادآور شوید که این موضوع زمان بر است. دنبال کردن درمان و ارتباط با روانشناس به شما کمک می کند که به سمت جلو حرکت کنید.
  2. راجع به PTSD بیشتر بخوانید. این دانش به شما کمک می کند که بفهمید چه حسی دارید و روش های موثر برای کنار آمدن با این اختلال پیدا می کنید.
  3. مراقبت از خود با استراحت کافی، یک رژیم غذایی سالم، ورزش کردن و زمان هایی برای آرام سازی خود بسیار اهمیت دارد. سعی کنید که خوردن کافئین و نیکوتین را که اضطراب را تشدید میکند کمتر و یا متوقف کنید.
  4. خوددرمانی نکنید. برای رسیدن به بی حسی به مواد مخدر و مصرف الکل روی نیاورید. حتی اگر به شما کمک کند که با شرایط کنار بیایید در نهایت مشکلات بیشتری چشم انتظار شما خواهد بود و با درمان موثر شما تداخل دارد.
  5. زنجیره را بشکنید و وقتی احساس اضطراب به سراغ تان آمد قدم بزنید یا کاری کنید که متمرکز شوید.
  6. با افراد حمایت گر مثل دوست و خانواده در ارتباط باشید. در صورت عدم تمایل لازم به صحبت کردن با آن ها در مورد حادثه نیست ولی گذراندن وقت با کسانی که دوستشان دارید بسیار موثر است.
  7. از روانشناس خود درخواست کنید که گروهایی را به شما معرفی کند که خدمات اجتماعی انجام می دهند.

وقتی فرد نزدیک به شما دچار PTSD شده است.

ممکن است یکی از نزدیکان شما که پس از حادثه کاملا تغییر کرده باشد و رفتارهای خشن و عصبانی از خود نشان بدهد و یا کاملا افسرده شده باشد. شنیدن راجع به این موضوع که او به این اختلال دچار شده بسیار ناراحت کننده است و شما در نهایت خودتان را در جایی می بینید که مرتب با فرد راجع به حادثه صحبت می کنید و به شدت احساس ناامیدی می کنید. همزمان ممکن است احساس گناه کنید که چرا قادر به کمک به او نیستید. یادتان باشد که شما نمی توانید فردی را تغییر دهید تنها کاری که باید انجام بدهید:

  1. دانش خود را راجع به اختلال اضطرابی پس از حادثه افزایش دهید. در این حالت شما می توانید او را درک کند.
  2. دانستن این موضوع که افسردگی و اجتناب قسمتی از این اختلال است و تنها به فرد این اطمینان را بدهید که شما در کنارش هستید.
  3. پیشنهاد مراجعه به روانشناس.
  4. به فرد نشان دهید که همیشه آماده گوش کردن به حرف هایش هستید و اورا درک می کنید اگر نخواهد راجع به موضوع با شما حرف بزند. او را مجبور به حرف راجع به حادثه نکنید.
  5. فعالیت هایی را با دوستان و خانواده برنامه ریزی کنید و سالگردهای خوب مثل تولد را جشن بگیرید.
  6. سلامتی خودتان را در اولویت قرار دهید. از خودتان با رژیم غذایی مناسب، ورزش و استراحت کافی مراقبت کنید. برای شارژ کردن خود زمان هایی را با دوستان یا تنها بگذرانید.
  7. اگر مواجهه با مشکل برایتان سخت بود با پزشک تان مشورت کنید.
  8. اگر فرد دچار رفتارهای خشن بود مکانی امن را برای خودتان و کودکتان در نظر بگیرید.

 

این مطلب را هم مشاهده کنید :   چطور از شر اضطراب رها شویم؟ ۳ تمرین تمرکز حواس برای کاهش اضطراب

قبل از مراجعه به پزشک موارد زیر را آماده داشته باشید.

  1. علایم
  2. اطلاعات اصلی شخصی تان
  3. کارهایی که انجام دادن آن را متوقف کردید.
  4. اطلاعات پزشکی تان
  5. سوال هایی که می خواهید بپرسید.

 

برخی از سوال ها که می توانید بپرسید:

  • به نظر شما چه عاملی باعث این علایم شده است؟
  • آیا دلایل دیگری هم ممکن است داشته باشد؟
  • تشخیص شما چیست؟
  • شرایط من موقتی است یا طولانی مدت است؟
  • چه درمانی پیشنهاد می دهید؟
  • من مشکلات دیگری هم دارم چطوری می توانم در کنار PTSD با آن ها کنار بیایم؟
  • چه قدر طول میکشد علایم من بهبود پیدا کند؟
  • آیا PTSD منجر به مشکلات دیگری نیز در من می شود؟
  • آیا شما تغییراتی در خانه یا مدرسه یا محل کار من پیشنهاد می دهید؟
  • آیا صحبت راجع به مشکلم به معلم یا همکارم به بهبود من کمک می کند؟
  • وب سایت یا کتابی راجع به PTSD به من معرفی می کنید؟

 

منبع


شماره های تماس با صدای زندگی

شاید این مطالب هم برایتان جالب باشد

نیاز به مشاوره دارید؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *